HISTORIA COS GIŻYCKO
Ośrodek rozpoczął swoją działalność w 1947 roku pod nazwą Ośrodek Żeglarski Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego (PUWF I PW).
W latach 1948 do 1950 jego nazwa brzmiała Baza Szkoleniowa Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej w Olsztynie. Od 1951 roku jako Ośrodek Wyszkolenia Sportowego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej podległy był bezpośrednio pod Zarząd Szkolenia Kadr GKKF a od 1958 roku, od utworzenia Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki podległy był pod Departament Wychowania Fizycznego GKKFiT.
Następnie 1 stycznia 1967 roku przekazany był Przedsiębiorstwu Imprez Sportowych (PIS) nadal jako Ośrodek Wyszkolenia Sportowego. 1 stycznia 1970 roku wszedł w skład Centralnego Ośrodka Sportu Turystyki i Wypoczynku (COSTiW) jako jego oddział.
W 1975 roku COSTiW przemianowany został na Centralny Ośrodek Sportu – Oddział w Giżycku. W takiej formie funkcjonował do roku 2004. Z dniem 01.03.2004 r. w miejsce zlikwidowanego oddziału powstał „Ośrodek w Giżycku” i pod tą nazwą funkcjonuje po dzień dzisiejszy.
HISTORIA MIASTA GIŻYCKA
Tereny wokół dzisiejszego Giżycka były miejscem walk polskich królów z Prusami (jednym z ich plemion - Galindami). Wodzowie pruscy składali hołd i trybut królowi Kazimierzowi Sprawiedliwemu, który zhołdował ten rejon, zanim w latach 1237-1283 nie opanowali go Krzyżacy. W roku 1285 wybudowali na ruinach grodu pruskiego zamek „Loetzen”, który w 1365 roku został zdobyty i spalony przez Litwinów, jednak szybko odbudowany.
W czasie antykrzyżackiego powstania, w okolicach zamku działała partyzantka chłopska. Zamek został w 1455 zdobyty i zburzony przez Polaków. Po wojnie trzynastoletniej (1454-1466), terytorium to jako lenno wcielono do Polski, a zamek odbudowano. Pierwsze wsie wokół zamku, powstały na przełomie XIV i XV wieku, gdy zaczął się liczny napływ osadników z Mazowsza. Z tego okresu pochodzą przywileje lokacyjne większości wsi dzisiejszego powiatu giżyckiego. Jako pierwsza 1475 przywileje otrzymała Nowa Wieś.
W 1475 istniała już tu parafia należąca do archiprezbiteratu reszelskiego. W 1481 na wniosek komtura Pokarmina Johanna von Tieffena proboszczem został Mathias z Brzostowa, ksiądz z diecezji płockiej, którego następcą od 1484 był ksiądz Jan, pochodzący z tej samej diecezji.
W roku 1509 starosta Nowej Wsi tytułował siebie już burmistrzem. Nie wiadomo jednak kiedy dokładnie Nowa Wieś (dziś Giżycko) otrzymała prawa miejskie, przyjmuje się że po 1572 roku. Prawo to obejmowało jednak tylko część Nowej Wsi, dopiero 15 maja 1612 nastąpił szczegółowy akt nadania praw miejskich, obejmujący cała Nową Wieś.
Nazwa stała się nieodpowiednia, ponieważ Nowa Wieś nie była już wsią, całą miejscowość nazwano Lötzen, nazwą przysługującą dotychczas jedynie zamkowi. Pierwszym burmistrzem został Paweł Rudzki. Giżycko posiadało, podobnie jak wiele miast na Mazurach, dwie nazwy; mazurską Lec i niemiecką Lötzen. Po drugiej wojnie światowej, miasto nosiło starą nazwę Lec, wkrótce jednak zaczęto używać nazwy Łoczany. Później przyjęto nazwę Łuczany. 4 marca 1946 Komisja Ustalania Nazw Miejscowości ustaliła na cześć Gustawa Gizewiusza (Giżyckiego) dla miasta nazwę Giżycko.
